Śladami Kolberga Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu
 
Pracy dotyczącej poruszania się w przestrzeni teatralnej, wyraźnego mówienia, tempa i współgrania z innymi osobami towarzyszyły emocje dzieci związane z przydzielaniem ról, mierzeniem się z własną kwestią i byciem na scenie.
Po licznych przygotowaniach, ćwiczeniach i wprawkach teatralnych po raz pierwszy na zajęciach Pracowni Białowieskiej mieliśmy do czynienia z prawdziwym scenariuszem teatralnym. Do powstałego na podstawie Dzieł wszystkich Oskara Kolberga tekstu wprowadzaliśmy bieżące poprawki i dopracowywaliśmy szczegóły, które pojawiały się dopiero w konfrontacji z przestrzenią.
Po raz pierwszy także tak dużo odwoływaliśmy się do historii dramatu i teatru. Próby czytane oraz późniejsze próby na scenie okraszane były rozmowami o tym, czym są didaskalia, opowieściami o teatrze ubogim Jerzego Grotowskiego oraz tradycjach kolędniczych. Przy okazji użycia techniki teatru w teatrze odwołaliśmy się do Snu nocy letniej Williama Szekspira. Nie zabrakło także śpiewania, które stanowi istotną część przygotowywanego spektaklu.