Stodoła z Kulturą 5: Muzyka na taśmę Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu

Czy z dźwięku upadającej na stół monety może powstać utwór muzyczny? Mogli się o tym przekonać zgromadzeni w niedzielę na koncercie Muzyka na taśmę uczestnicy kolejnej imprezy w cyklu Stodoła z Kulturą.

Koncert prowadzony przez Marcina Piotra Łopackiego ze Stowarzyszenia Jeunesses Musicales Polska, studenta Akademii Muzycznej w Warszawie (na kierunku fortepian i kompozycja), dotyczył muzyki elektronicznej. Przez widzów odebrany został bardziej jako wykład. Po pierwsze ze względu na formę – nie był to koncert w tradycyjnym tego słowa znaczeniu – nie było instrumentów ani żywych wykonawców. Muzyka płynęła z głośników, towarzyszyła jej prezentacja wyświetlana z rzutnika. Po drugie odbiór odbiegał od tradycyjnego i dla większości widzów, koncert miał przede wszystkim charakter poznawczy.

Muzyka na taśmę to nazwa, która przyjęła się na określenie muzyki, która korzysta zarówno z muzyki elektronicznej, jak i muzyki konkretnej, z której w pewnym sensie się wywodzi. Oba rodzaje różnią się między sobą sposobem generacji dźwięku. Muzyka konkretna korzysta z dźwięków naturalnych, nie wydobywanych jednak przez instrumenty muzyczne lub głos ludzki ale takich jak odgłosy przyrody i dźwięki maszyn, w związku z czym uznawanych za niemuzyczne. Muzyka elektroniczna natomiast korzysta z dźwięków tworzonych przez generatory. Zarówno jedne jak i drugie dźwięki mogą być poddawane przeróbce. Prezentacji takich efektów: nagranie odtworzone od końca, dźwięk zwolniony, przyspieszony i wiele innych) mogliśmy wysłuchać na samym początku koncertu na przykładzie nagrania upadającej monety. Prezentacja ta, obok zarysu historycznego i kilku krótkich filmów dotyczących jednego z pierwszych studiów nagrań tego typu – studia eksperymentalnego RAI w Mediolanie, stanowiła część wprowadzenia.

Następnie mieliśmy możliwość wysłuchania „klasyków” gatunku muzyki na taśmę takich jak uznawanego za twórcę terminu „muzyka konkretna” Pierra Schaeffera (Etude aux chemain de fer 1948), Karlheinza Stochausena (Kontakte 1958-1960, na taśmę, fortepian i perkusję), czy kompozytora znanego głównie z utworów instrumentalnych Gyorgy’ego Ligetiego (Artikulation 1958). Koncert zakończyła prezentacja najnowszych utworów skomponowanych przez studentów warszawskiej Akademii Muzycznej: Dariusza Przybylskiego (Warum? 2008), prowadzącego koncert Marcina Piotra Łopackiego (Deep waters 2008) oraz Tomasza Jakuba Opałki (Sleeping mind 2005, na taśmę i muzyków improwizujących).

Koncert odbył się 22 czerwca w Stodole Kasi i Pawła Winiarskich w Teremiskach.