Tańcząca linia to grupa młodych ludzi, którzy od lutego do czerwca 2009 brali udział w warsztatach teatralnych prowadzonych przez Elżbietę Rojek, którego efektem był spektakl pt. Czarna sukienka.

Punktem wyjścia do rozpoczęcia tej pracy był tekst reżysera Sergieja Eisensteina, który twierdzi, że taniec jest tym samym czym jest rysunek, lub, inaczej mówiąc, proces tańczenia jest tym samym czym proces rysowania. I taniec i rysunek są gałęziami tego samego drzewa. Dla Eisensteina rysowanie było jego tańcem. Dla uczestników warsztatów taniec był rysunkiem.

Eisenstein inspirację dla swoich filmów czerpał z filmów animowanych Disneya. Uczestnicy warsztatów podążając za jego inspiracją, także przenieśli się w świat wczesnych kreskówek Walta Disneya (20-e, 30-e, z lat), by przy tej okazji postawić pytanie czym jest taniec oraz zastanowić się nad granicami wyobraźni i granicami możliwości ciała. Praca odwoływała się do indywidualnej wrażliwości i wyobraźni każdego z uczestników. Były to poszukiwania na marginesie różnych dziedzin sztuki. 

Zajęcia odbywały się w co drugą niedzielę miesiąca na Uniwersytecie Powszechnym w Teremiskach. Odbyła się też tygodniowa sesja w czerwcu. Praca zakończyła się pokazem przedstawienia Czarna sukienka.